به اين معنا نيست كه خود يحيى اين عقيده و مذهب را داشته ؛ زيرا زيدىها هر سيدى را كه قيام كند ، با برخى شرايط ديگر ، جزو ائمه خود مىدانند . قيام يحيى بن عمر تاريخ و محل قيام مشعل جاودانى كه زيد ( ع ) به دست پويندگان راه حق و علويان داده بود ، خاموش‌شدنى نبود و اگر در نقطه‌اى از سرزمين اسلامى خاموش مىشد ، به سرعت در نقطه‌اى ديگر زبانه مىكشيد و بر اندام جنايتكاران لرزه مىافكند . اين بار يكى از فرزندزادگان زيد ( ع ) ، پرچم قيام عيله ستم را به دوش كشيد و سرزمين عراق ، قيام مردى از دودمان آل محمد ( ص ) به نام يحيى بن عمر را به خود ديد . مورخان اسلامى محل قيام تاريخى يحيى را در كوفه و در منطقه‌اى به نام شاهى ثبت كرده‌اند « 1 » ، ولى درباره تاريخ قيام وى اختلاف است . برخى قيام يحيى را در زمان متوكل عباسى و در سال 235 ه . ق « 2 » و برخى در زمان مستعين و در سال 250 ه . ق دانسته‌اند . « 3 » ولى آنچه مسلم

--> ( 1 ) . المنتظم ، ج 7 ، ص 39 ؛ تاريخ الكوفة ، ص 381 ؛ تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 529 ؛ مروج الذهب ، ج 4 ، ص 159 ؛ تحفة الأحباب ، ص 576 ؛ المجدى ، ص 170 ؛ تاريخ الطبرى ، ج 11 ، ص 211 ؛ تاريخ ابن خلدون ، ج 3 ، ص 56 . ( 2 ) . دائرة المعارف الشيعة العامة ، ج 18 ، ص 506 ؛ الاعلام ، ج 8 ، ص 160 . ( 3 ) . سرالسلسلة العلويّه ، ص 62 ؛ تاريخ الطبرى ، ج 11 ، ص 211 ؛ الكامل فى التاريخ ، ج 7 ، ص 126 ؛ الشافى ، ج 1 ، صص 284 و 285 .